Θυροειδοπάθειες

Θυροειδοπάθειες

Θυροειδοπάθειες

Ο θυροειδής είναι ένας μικρός αδένας στη βάση του λαιμού, ο οποίος παράγει μια ορμόνη που ονομάζεται θυροξίνη. Η θυροξίνη ελέγχει πολλές λειτουργίες, όπως το μεταβολικό ρυθμό, τη θερμοκρασία, την ανάπτυξη και την αύξηση του βάρους και συνεπώς του σώματος. Ο θυροειδής αδένας μπορεί να υπερλειτουργεί, αλλά και να υπολειτουργεί και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να γίνεται στα νεογέννητα εξέταση αίματος μέσα στις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους, ώστε να επιβεβαιώνεται η ομαλή λειτουργία του. Εάν ο αδένας υπολειτουργεί, η κατάσταση καλείται υποθυροειδισμός και κατ’αυτόν ο μεταβολισμός και η ανάπτυξη επιβραδύνονται. Σε ένα βρέφος, αυτό θα προκαλέσει ανορεξία, υπνηλία, δυσκοιλιότητα, και αδυναμία ανάπτυξης. Σε ένα μεγαλύτερο παιδί τα σημάδια είναι τα ακόλουθα: βραδύτεροι ρυθμοί ανάπτυξης, αδυναμία, δυσκοιλιότητα, αδεξιότητα, δυσκολία συγκέντρωσης, ενώ μπορεί να εμφανιστεί βρογχοκήλη, μια μικρή διόγκωση στη βάση του λαιμού λόγω της αύξησης του μεγέθους του θυροειδούς αδένα. Εάν ο αδένας υπερλειτουργεί, τότε πρόκειται για υπερθυροειδισμό, κατά τον οποίο ο μεταβολικός ρυθμός επιταχύνεται. Σε ένα βρέφος, αυτό θα προκαλέσει ταχυκαρδία, ανησυχία και ακόρεστη όρεξη, αλλά χωρίς αύξηση του βάρους. Σε μεγαλύτερα παιδιά, ο υπερθυροειδισμός μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στη συγκέντρωση, η οποία οδηγεί σε φτωχή απόδοση στο σχολείο.

  • Σε ποια ηλικία μπορεί να εμφανιστεί ένα θυροειδικό πρόβλημα;

Υπάρχουν 2 φάσεις της παιδικής ηλικίας στις οποίες παρουσιάζονται θυροειδικά προβλήματα: αμέσως μετά τη γέννηση και περίπου στα 8-10 έτη. Ένας υπολειτουργικός θυροειδής αδένας κατά τη γέννηση είναι η κατάσταση στην οποία ο αδένας αδυνατεί να αναπτυχθεί κανονικά. Όλα τα νεογέννητα ελέγχονται για αυτό το ενδεχόμενο, καθώς εάν αφεθεί χωρίς αντιμετώπιση μπορεί να προκαλέσει σοβαρά αναπτυξιακά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης και της εγκεφαλικής βλάβης. Η θεραπεία συνίσταται στη χορήγηση θυροξίνης καθημερινά για την υπόλοιπη ζωή, με περιοδικό έλεγχο με εξετάσεις αίματος, αρχικά κάθε μερικούς μήνες. Ο υπερλειτουργικός θυροειδής αδένας κατά τη γέννηση είναι πολύ σπάνιο φαινόμενο, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οικογένειες με τάση για προβλήματα θυροειδούς. Στην ηλικία των των 8-10 ετών, ιδιαίτερα σε οικογένειες με προδιάθεση για θυροειδικά προβλήματα, ένα παιδί μπορεί να αρχίσει να παρουσιάζει συμπτώματα υπολειτουργίας ή, ακόμα πιο σπάνια, υπερλειτουργίας του θυροειδούς. Οι παθήσεις αυτές συνήθως είναι αυτοάνοσης αιτιολογίας, όπου το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού αρχίζει να πιστεύει ότι ο θυροειδής αδένας δεν του ανήκει, αλλά είναι κάποιο ξένο σώμα. Συνεπώς, τα αμυντικά συστήματα του σώματος επιτίθενται στον αδένα και είτε αναστέλλουν τη λειτουργία του (υποθυροειδισμός) ή τον κάνουν να λειτουργεί με πιο έντονους ρυθμούς (υπερθυροειδισμός). Μέχρι τη στιγμή εκείνη ο θυροειδής αδένας κατάφερνε να ανταπεξέρχεται, αλλά με την επόμενη φυσιολογική έκρηξη ανάπτυξης, πριν από την εφηβεία, ένας υπολειτουργικός θυροειδής δεν μπορεί πια να τα καταφέρει και το παιδί εμφανίζει επιβράδυνση στην ανάπτυξή του. Μια απλή εξέταση αίματος θα δώσει την απάντηση, όταν ένα παιδί είναι ασυνήθιστα κουρασμένο και βραδυκίνητο. H υπερλειτουργία του θυροειδούς είναι κατάσταση αρκετά σπάνια στην παιδική ηλικία, μπορεί ωστόσο να προκαλέσει υπέρμετρη ανάπτυξη, λόγω της επίδρασης της θυροξίνης στα οστά, εκτός από τα διάφορα συμπεριφορικά και μαθησιακά προβλήματα που τη συνοδεύουν.